Zach Cregger’ın Resident Evil’ı Oyun Filmlerine Büyük Bir Ders Verdi

Benim asıl ilginç bulduğum taraf da burada başlıyor çünkü film, “oyundaki her şeyi birebir gösterelim” fikrini neredeyse tamamen kenara bırakıyor. Kennedy veya Claire Redfield gibi serinin yıllardır tanıdığımız karakterleri yok.

Bunun yerine Bryan adında sıradan bir kuryeyi takip ediyoruz ve karakter kendisini Raccoon City’de giderek büyüyen bir kabusun ortasında buluyor. Bu tercih ilk duyulduğunda riskli geliyor ama filmin en güçlü tarafı da tam olarak bu olmuş.

Cregger, oyunların hikâyesini sinemaya kopyalamaya çalışmak yerine Resident Evil oynarken ne hissettiğimizi yakalamaya odaklanmış. Bryan sürekli küçük görevleri tamamlayarak ilerliyor, yanlış bir kapıdan girmenin yarattığı gerilim korunuyor ve zaman zaman birinci şahıs kamera açıları kullanılıyor.

Yani film size “bakın, bu karakteri oyundan tanıyorsunuz” demek yerine doğrudan o dünyanın içine atıyor. Milla Jovovich dönemindeki filmler zamanla büyük aksiyon yapımlarına dönüşmüştü.

Welcome to Raccoon City ise oyunlara daha yakın olmaya çalışmasına rağmen aynı etkiyi yaratamamıştı. Cregger ise ikisinin arasından farklı bir kapı açmış.

Açılış hafta sonunda ABD’de 60 milyon dolar kazanması ve güçlü eleştiriler alması da bu tercihin karşılık bulduğunu gösteriyor. Bence oyun filmlerinin buradan çıkarabileceği asıl ders şu: Sadakat her zaman aynı karakterleri, aynı sahneleri ve aynı hikâyeyi tekrar etmek değil.

Resident Evil bunu başarıyor ve belki de yıllardır uyarlamaların kaçırdığı nokta tam olarak buydu.